"Omdat er vele mensen zijn die niet van vis houden, zijn er sauzen en fonds uitgevonden om de smaak van vis te verdrijven. Daarom dient u visbouillon in sauzen en fonds te mijden - zelfs asl hij met wijn gemaakt is, want in dat geval zullen ze altijd naar vis smaken". Dat vond culinair schrijver Gheraert Vorselman in 1560 en die middeleeuwse opvatting bleef nog lang bestaan, want voor de komst van de koelkast kon je vis niet langer dan drie dagen goed houden. Vandaar het spreekwoord "Gasten en vis blijven maar drie dagen fris". Toen tijdens de Eerste Wereldoorlog vlees schaars was moest de overheid zich hevig inspannen om de mensen aan de vis te krijgen. Dat lijkt vreemd voor een land dat al zo lang aan zeevaart en visserij doet.

Het was dan ook niet alleen het snelle bederf dat vis impopulair maakte. Vis werd altijd gegeten op vrijdag en in de vastentijd, als de rooms-katholieke kerk vlees verbood. Of men vis at omdat vlees te duur was. Dus de geur van vis werd vaak verbonden met strikte kerkelijke geboden of armoede. Ook daarvoor bestaat een gezegde, "Boter bij de vis", letterlijk: als je geen boter hebt, kun je vis - mager als hij is - net zo goed niet eten. Dankzij nieuwe koeltechnieken, een laag caloriegehalte en de gezonde Omega-3 olie is vis nu populair en modieus geworden. De meeste mensen eten graag eens per week vis. En dat kan ook, want in ieder dorp staat tweemaal per week een visstal met een aanbod van nieuwe haring, verse paling, zalm, wijting, schelvis, gerookte makreel, gerookte paling en bokking, om er slechts een paar te noemen - allemaal goed gekoeld. Elke middelgrote stad heeft ook viswinkels waar je in een betegelde salon je favoriete vis kunt eten als je niet tot thuis kunt wachten.

Maar nu hebben wij een ander visprobleem. Jammer genoeg zijn de moderne vismethodes zo effectief dat een aantal vissen zoals paling, tong, schol en noordzeekabeljauw dreigt uit te sterven. Tijdelijke oplossingen als het vervangen van noordzeevis door exotische soorten zullen op den duur ook niet helpen, omdat we daarmee ons probleem enkel maar verplaatsen. het is te hopen dat een betere visserijpolitiek en gezonde kweekmethodes de vis op onze tafel zullen houden.